Femke is jarig geweest en dat vroeg om een kaartje natuurlijk.
Nu zag ik kort geleden bij Bernadet een superleuke kaart, een magic card!
Ik heb de laatste tijd helemaal geen inspiratie om kaarten te maken maar toen ik die zag dacht ik ja,
die is leuk dat ga ik doen.
Nu maar hopen dat Femke hem ook leuk vindt.
Uiteraard moest er een goochelaar op de voorkant want eigenlijk is het wel een goocheltrucje.
Het gekke is, ik heb hem zelf gemaakt maar als ik hem dan open dicht en weer open doe snap ik nog steeds niet hoe het systeem nou werkt hihi, wonderbaarlijk dus.
Zo ziet de kaart er dus aan de binnenkant uit, let op! Het zakje zit nu rechts achter de twee horizontale lintjes.
Dan doe je hem weer dicht en als je hem dan weer opent, tada!
Het zakje zit nu links achter de gekruiste lintjes, ik vind het zelfs hier leuk om er naar te kijken.
Dankjewel Bernadet voor de link naar de tutorial want ik heb er heel veel plezier aan geleefd om hem te maken, dat ga ik zeker vaker doen.
En hier een filmpje hoe het werkt.
De eerste stap werkt bij dit kaartje niet omdat het envelopje te dik is maar met geld werkt dat prima en met een dun briefje ook. Ik heb daarom het envelopje zelf achter de lintjes gedaan en dan werkt het prima.
Het envelopje/zakje maakte ik zelf met gewoon printerpapier dat ik bewerkt heb met een stencil en inkt, Femke houdt van roze!
In het envelopje zit een kaartje en wat uit gestanste figuurtjes die ze graag wilde hebben.
Hopelijk vinden jullie het net zo leuk als ik en gaan we nog veel meer magic kaartjes zien.
Oh en wat ik helemaal vergeten ben om te vertellen.
De ToiToiToi kaart was goed aangekomen bij Sarah en ze vond hem supermooi en lief, toch leuk zo'n reactie.
De voorstelling, 5 mini opera's waren ontroerend mooi en aangrijpend. Modern maar prachtig gezongen, het verhaal greep me aan. Er was gekozen voor een onderwerp waar alle 5 de opera's aan moesten volden, één daarvan was zelf enorm grappig wat natuurlijk niet past bij een opera. Dat is meestal echt drama maar uiteindelijk was het ook echt drama en ook al ging het om een dode rat, tja, dat was ook verdrietig. Ik was er diep door geraakt. Het thema was "Je gevangen voelen in een spiraal die alsmaar sneller draait". The carousel heette de voorstelling. Werkelijk alles was modern maar zo mooi gedaan, de kostuums de aankleding, belichting het decor! Dan hoor ik later deze week op de radio dat opera niet meer leeft bij jonge mensen maar zij hebben het tegendeel bewezen. Ze waren ook nog geïnterviewd door een Duits televisie programma maar daar moet ik het fijne nog van horen.
Liefs,
Marjolijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten